“Voor het posten van een brief op
de hoek nam ik al de leaseauto”

Bekijk ook het korte video-interview met Jack!

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

Zijn fysiotherapeut kon zijn lichaamsklachten niet verhelpen. Dat moest hij zelf doen.

Jack Castenmiller gooide zijn levensstijl rigoureus om: hij werd een fanatieke hardloper.

Twee jaar lang was Jack Castenmiller (81) directeur Bankkantoor Personeel dat de administratie voerde van alle middellange kredieten, hypotheken, assurantie- en effectenzaken van alle NMB-Bank-medewerkers én van de raad van bestuur. De board vroeg hem daarna in 1987 voor de functie van hoofd algemene zaken en het secretariaat van de raad van bestuur van NMB Bank (en later ING). Jack zou deze functie tot zijn pensionering in 2003 vervullen. Maar deze zware job eiste lichamelijk wel zijn tol.


Spannende periode

“Het was een staffunctie met verantwoordelijkheden zoals budgettering en financiële administratie van de raad van bestuur, de organisatie van het jaarverslag, de afdeling documentatie, het concernarchief, kunstzaken, cliëntenservice en klachtenbehandeling en de directiechauffeurs.” Jack was getuige van een zeer spannende periode in de geschiedenis van ING: de fusie van NMB Bank met de Postbank en later het samengaan van NMB Postbank met Nationale-Nederlanden tot ING Groep. “Het was een periode van zeer intensief met het werk bezig zijn. Van zeven uur ‘s morgens tot zeven uur ‘s avonds en daarna nog werk mee naar huis, zeker in de weekends”, herinnert Jack zich. “Het waren vele jaren achter mijn bureau. En daardoor liep ik lichamelijk vast. Ik was 50 jaar toen ik overal pijn ging voelen, ik kreeg een frozen shoulder.”

Via de huisarts kwam hij bij de fysiotherapeut terecht. Die behandelde Jack een paar maanden maar moest tot de conclusie komen dat hij hem niet van zijn klachten af kon helpen. Dat moest hij zelf doen, hij moest gaan sporten. “Ik sporten? Voor een brief posten op de hoek van de straat nam ik al de leaseauto... Ik kocht een paar sportschoenen en een outfit en deed samen met de fysiotherapeut voorzichtige pogingen om een paar honderd meter hard te lopen.” Aanvankelijk twee keer per week en al snel iedere dag. Jack ging zich steeds beter voelen en hardlopen werd een hobby.


Gezondere levensstijl

Jack had de smaak te pakken en vele trainingsrondjes Vondelpark volgden, weer of geen weer. Na twee jaar liep hij de marathon van Rotterdam en hardlopen werd steeds meer een verslaving. “Om zes uur ‘s morgens op en nog voor het ontbijt twee rondjes Vondelpark. Terug onder de douche en nog voor negen uur zat ik, met veel adrenaline, achter mijn bureau. Ik kon de hele wereld aan.” Jack’s conditie en persoonlijke records (‘pr’) gingen met sprongen vooruit en zijn levensstijl werd een stuk gezonder: “Altijd, op reis en op cursus voor ING, gingen mijn loopschoenen mee en als collega’s ‘s avonds aan de bar stonden, liep ik mijn rondjes. Dat gedrag heb ik altijd volgehouden.” Na zijn pensionering kreeg hij nog meer tijd om te trainen waardoor de tijden verbeterden. Zijn pr gingen met sprongen vooruit. “Ik ging steeds beter om met mijn lichaam en probeerde op een gezondere manier te eten, te drinken en te rusten. Niet te veel zoet, niet te veel zout en nauwelijks alcohol.” Van zijn frozen shoulder heeft hij allang geen last meer. Door de tijd heeft Jack geleerd dat een mens zichzelf gezond kan houden en hij kan het iedereen aanbevelen. Nog dagelijks loopt Jack, die eind januari 81 jaar werd, zijn rondjes: “Ik ben op hetzelfde gewicht als toen ik 18 jaar was! Bewegen, gezond eten en drinken en voldoende rust: het werkt en ik kan het iedereen aanbevelen.”


Tijd te kort

Jack is al 43 jaar heel gelukkig getrouwd met zijn vrouw Bertilia. Samen bewonen zij een appartement in de altijd levendige Jordaan in het centrum van Amsterdam “op loopafstand van alle faciliteiten die het leven aangenaam maken”, zoals Jack zijn volop actieve leven omschrijft. Zij reizen veel en verblijven in het voor- en najaar vooral in Zuid-Frankrijk. Sinds zijn pensionering komt hij tijd te kort.


Met dank aan het personeel van Stayokayhotel Vondelparkin Amsterdam voor het gebruik van de faciliteiten.


(Hans Nijenmanting)